เฮ้อ เหนื่อยใจ ...

ก้อเพราะวันหนึ่งเมื่อเราไม่มีทางเลือก เราก้อต้องทำในสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
พูดไป ตั้งแต่เราเกิดมา เราก้อไม่ได้มีทางเลือกอยู่แล้ว จะคิดมากไปทำไมนะ
ก้อเห็น ๆ กันอยู่ว่าตั้งแต่เกิด คนมีคนเลือกให้ตลอด
แล้วพอโตขึ้นมาหน่อยก้ออยากจะเลือกอะไรเองบ้าง
แน่นอนเราก้อต้องคิด ให้ดี ให้มากที่สุด แต่ไม่รู้ทำไม
คนสุดท้ายที่เลือกก้อ คนอื่น...ที่ไม่ใช่เราอยู่ดี

หลายคนอาจจะงง ว่าเขียนอะไร เลือกไม่เลือกอะไร หรือไม่ก้ออาจจะเลิกอ่านไปแล้วก้อได้

ก้อเมื่อวานเราต้องตื่นแต่เช้าไปถ่ายรูปครอบครัว ทั้งทีเมื่อคืนก่อนเราดึกมากเพราะต้องนั่งช่วยที่บ้านทำงาน

พอเช้ามาเราก้อไม่ทางเลือก ต้องตื่นแต่เช้า รีบอาบน้ำ ออกจากบ้านเพราะรถจะติด

ก่อนออกจากบ้านก้อเลือกชุดไว้หลายชุด แต่ก้อนั่นอีกแหละ พ่อมาดูก้อบอกว่าไม่สวย

แล้วก้อ ยืนเลือกชุดให้เราอีก ไม่เลือกเองอีกละ

แล้วยังไงละค่ะ ถึงเวลาออกบ้านเราก้อเลือกไม่ได้ที่นั่งตรงไหนในรถ

จนสุดท้าย ก้อต้องมาเป็นคนขับ ขับมาถึงร้าน

ถ่ายรูปเสร็จก็ไปหาข้าวกินค่ะ เพราะหิวมาก

อยากกินอาหารญี่ปุ่นแต่เราไม่มีทางเลือกค่ะ เพราะพ่อเลือกไปแล้ว น่าเศร้า T_T

จนกลับมาถึงบ้าน พ่อก้อบอกสิ่งที่เราเลือกไม่ได้

คือ "บีไปเอารูปด้วยนะ พ่อให้เบอร์โทรไว้ละ เค้าจะโทรมาบอก"

ค่ะ เมื่อวานทั้งวันเราไม่ได้เลือกทำอะไรเลย ไม่มีแม้แต่ทางเลือก แต่เราก้อต้องทำสิ่งนั่นให้ดีที่สุด

ชุดที่พ่อเลือกให้ค่ะ

ในเมื่อ เมื่อวานนี้ไม่ได้อะไรที่เลือกเองเลย วันนี้เดียวจะออกไปทำอะไรตามใจตัวเอง เพื่อชดเชยเมื่อวาน

• ตัดผม
• ซื้อของขวัญ
• อยากได้รองเท้า
• ไปซื้อของเข้าบ้านด้วย
• ดูหนังสืออ่านเล่น
• ดูหนังสักเรื่อง
• แล้วก้อต้องไปเรียนทำขนมต่อ
• ไปรับน้องอีก
  

เยอะจัง เราจะทำหมดไหมเนี่ยวันเดียว เอาน่าเดียวจะทำไม่หมดในวันเดียว ไปก่อนดีกว่า

ปล. วันนี้วันเกิดเพื่อนคนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักมาก แต่ไม่สามารถตายแทนกันได้อย่างแน่นอน
เพื่อนที่น่ารักคนนี้ เป็นเพื่อนที่สนิทมาก กินนอน ด่าพ่อ เล่นแม่กันได้ (สิ่งที่ไม่มีนะค่ะ โปรดใช่วิ-จา-ระ-นะ-ยาน อิอิ)

ฉันขอให้แกมีความสุขมาก ๆ นะ เลี้ยงที่ไหนก้อบอกด้วยนะจ๊ะ

ขอให้แกมีแฟนหล่อ ๆ จริงใจ กะแกนะ สาธุ

 love นะแก

 เลยทำให้ เราไม่สามารถออกไปไหนได้

T_T อยากไปเที่ยว หือ หือ 

 วันนี้ตอนที่ฝนตก อยากกินไอติมมาก ไม่เข้าใจตัวเองเลย

ร้อนก้อไม่ร้อน อยากกินไอติมซะงัน

555

....................................................

วันก่อนมีโอกาสได้ไปวัดมา แล้วพอดีก้อมีคนมาคุยกะเจ้าอาวาส

เราได้ยินท่านพูดอยู่ประโยคหนึ่ง

ที่ท่านพูดได้โดนใจมาก 

 ท่านบอกว่า "ความถูกต้อง กะ คนหมู่มาก บางที ความถูกต้อง

ก้อแพ้คนหมู่มาก เรื่องบ้างเรื่องที่ถูก แต่คนหมู่มาก อาจจะบอกว่ามันผิดก้อได้" 

ฟังท่านพูดคนท ำให้คิดถึงคน ๆ หนึ่ง ที่เราเห็นว่าเค้าทำไม่ถูก แต่กับคนหมู่มาก เค้ากลับถูกเสมอ

ซะงัน นะ ชีวิต

.................................................

ออ เมื่อวานนี้ งง มาก อยู่ ดี ๆ ก้อมีเบอร์แปลก ๆ ที่หายไปนานโทรหาเรา

ปรากฏว่า

พี่ชายสุดหล่อ เค้ามีงานคอนฯ

 แฟนคลับเค้าโทรหาเราเต็มไปหมดเลย

จากที่หายกันไปนาน ตั้งแต่หลังจากออกอัลบัมชุดแรกไปก้อหายกันไปหมด

ไม่เข้าใจถ้าไม่มีงานคงไม่โทรหาเรา

 ใช่สิ เรามันเป็นสะพานนิหน่า(อู้ย ตรงไปไหมวะ) 

ไม่เข้าใจแฟนคลับพี่เค้าเหมือนกันว่า ชอบกันตรงไหน

ไม่อยากจะพูดเรื่องส่วนตัว เดียวหาว่าแฉ อิอิ

จริง ๆ พี่ชายก้อแค่หน้าตาดี สูง ขาว ตี๋ ขี้เล่น เป็นกันเอง

ที่สำคัญปากหวานมาก เจ้าชู้ก้อใช่เล่น(โอ้ โห ครบเครื่องการเป็นศิลปิน แอบกัด อิอิ)

ไม่เข้าใจว่ารักอะไรกันมากมาย

 แต่นะ ก้อพี่เรานิหน่า ก้อต้องสนับสนุนกันหน่อย

คิดถึงเค้าอยู่เหมือนกัน ไม่เจอกันตั้งนาน ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะพี่ชาย

>>>>>>><<<<<<<

เมื่อวันที่ 16 พ.ค. ที่ผ่านมา

ก้อมันเป็นวันเกิดของ some one

ขอให้มีความสุข พบเจอกันเรื่องดี ดี

สิ่งร้าย ๆ ขอให้ผ่านพ้นไป ขอให้มีความสุขกะสิ่งที่ทำ

ขอให้เค้าได้เจอกะคนดี ๆ

ขอให้เค้ามีสติในการทำทุก ๆ อย่าง

อยากได้อะไรก้อเก็บตังซื้อเองนะ อิอิ

ปล.  ในส่วนหนึ่งของหัวใจลึก ลึก บียังมีให้ตลอดไปนะค่ะ ดูแลตัวเองด้วย อย่าไปเจ้าชู้ที่ไหนไปทั่วนะ ^_^

ปล.  กำลังจะไปเรียน ทำขนม เดียววันไหนทำสำเร็จจะเอามาอวดนะ อิอิ

มีคนหลายคน บอกว่าการเริ่มต้นเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิต

บีเห็นด้วยนะค่ะ แต่วันนี้ การสิ้นสุดหรือจบ ก้อเป็นสิ่งที่ยากก เหมือนกัน

**********************************************************

...

.......

หลังจากที่คำพูดขอ คน ๆ หนึ่ง กับแค่คำ ๆ เดียว

มันทำให้ฉันดีใจและเสียใจได้ในเวลากัน

ไม่รู้ว่าคนที่พูดจะรู้หรือป่าวว่ากำลังทำให้เรา เจ็บ แปลก แปลก

ตอนนี้ รอมหาลัยเปิด ปีนี้ก็โต ขึ้นอีกปีละ

 แต่ก้อคงต้องเรียนไปอีกหลายปี เดาว่าตัวเองต้องเปอร์ แน่ ๆ

เศร้า

.....

....

.........

แต่ก้อเอาใจช่วยน้อง ๆ ที่เข้ามาใหม่

เป็นเด็กปีหนึ่งที่น่ารัก ก้อน้องใหม่นิหน่า

พูดเหมือนอิจฉาน้องเลยเรา อิอิ

เมื่อกี้ มีโอกาสได้เข้าไปอ่าน ไดอารี่ของ เชน มา

ชอบที่เค้าเขียน ว่า..

..

"บางทีคนเราก้อมักจะลืมไป ว่า..

i am what i am

ลืมไปว่าแท้จริงแล้ว เราเป็นคนยังไง

หลังจากสิ่งต่าง ๆ ที่เราต้องการจะทำให้สำเร็จ ต้องการให้เป็น สร้างภาพขึ้นมา..

มันเข้ามาผสมอยู่ในเปลือกนอกของตัวเรา"

 มันทำให้บี เห็นอะไรใหม่ ๆ มุมใหม่ ๆ ที่ลืมคิดว่า คนเรา ต่างมีเปลือกนอกกันทั้งนั้น

มันทำให้เราได้คิดว่า เปลือกยังไงมันไม่ใช่สิ่งที่แท้จริง

บ้างทีเราอาจจะไม่ได้ สัมผัสเข้าไปในความจริง

เลยก้อได้...

เราอาจจะได้เจอเค้าแค่เปลือกเท่านั้นเอง

**************************************************

ตอนนี้ใกล้ปิดเทอมแล้ว เปลี่ยนเวลานอนใหม่ได้ละนะทุกคน บีเองก้อจะเริ่มเหมือนกัน อิอิ

 แต่เรายังรู้สึก ดี ดี กะนาย....อยู่เสมอนะ เรารู้ว่านายคงไม่ได้กล้าที่จะโทรหาเรา

เราเองก้อเหมือนนาย ไม่กล้าที่โทร ไม่กล้าที่เจอ เราก้อได้แต่ฝากความคิดถึงไปถึงนาย

 หวังว่านายคงจะได้รับมัน ขอบคุณนะ สำหรับทุกอย่างที่นายทำเพื่อคน ๆ นี้ ที่เอาแต่ใจ ขี้น้อยใจ และนิสัยไม่ดีคนนี้

 ที่นายพูดคงจะถูกคิดสักว่าวันนี้เรามาเจอกันในวันที่เรายังไม่พร้อมที่จะรักกัน เราดีใจนะ ที่ได้รู้จักกับนาย ขอโทษกะสิ่งที่ไม่ดีที่เราทำไว้ ขอโทษจริง ๆ"

นี้คือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกใครคนหนึ่งที่เค้าเคยทำอะไรให้ฉัน แต่ฉันกลับไม่เห็นคุณค่าของมัน ทำตามใจตัวเอง

 เราเจอกันที่ห้องสมุดในมหาวิทยาลัยของเค้า เค้าเดินมาถามฉันว่า เห็นโทรศัพท์มือถือเค้าหรือป่าว เค้าลืมทิ้งไว้

บอกว่าเค้าเพิ่งออกไปได้ไม่ถึงห้านาที ฉันบอกว่าฉันไม่เห็นหรอ ท่าทางเค้าวันนั้นรีบมาก ฉันจึงบอกเค้าว่า เดียวจะช่วยหานะค่ะ

เค้าบอกฉันว่าเค้ารีบไปสอบ ฉันเลยเอาเบอร์โทรของฉันให้เค้าไว้ (แม้...ก้อเค้าหน้าตาดีนี่ เพื่อเค้าจะโทรมา อิอิ)

เค้าว่าถ้าเค้าสอบเสร็จให้เค้าโทรมาถามฉันละกันว่าเจอโทรศัพท์เค้าหรือป่าว

 แล้วเวลาก้อผ่านไป ฉันไปถามที่อาจารย์หัวหน้าห้องสมุด มีคนเก็บโทรศัพท์เค้าไว้จริง ๆ ฉันรอเค้าโทรมา

เพราะฉันไม่รู็รุ่นไม่รู้เบอร์ อาจารย์เค้าจะเอาโทรศัพท์ให้ฉันได้ไง ฉันได้แต่รอเค้าโทรมาถาม แล้วเค้าก้อโทรมา

 ฉันบอกเค้าว่ามีคนเก็บโทรศัพท์เค้าได้ อยู่ที่อาจารย์หัวหน้าห้องสมุดให้เค้าไปถามดูละกัน

เค้าโทรมาเพื่อ ขอบคุณที่ฉันช่วยเค้าหาโทรศัพท์

และเค้าบอกที่เค้าหายไปเค้าเพิ่งสอบปลายภาคเสร็จ จากนั่นเค้าก้อโทรหาฉันทุกวัน ความรู้สึกดี ๆ เริ่มเกิดขึ้น

เค้าเล่าให้ฉันฟังเรื่องของเค้าหลาย ๆเรื่อง ฉันรู้สึกชอบเค้ามาก จนวันหนึ่งเราคบกันเป็นแฟน

ฉันเริ่มทำตัวแย่ ๆ ฉันเอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร แต่เค้ากลับไม่แค่โกรธฉันเลยสักครั้งเวลาที่ฉันทำผิด

เค้าไม่เคยถามว่าเพราะอะไร เค้าบอกแต่ว่า เค้าเข้าใจ

ฉันไปเที่ยวกลางคืนกะเพื่อน ฉันสนใจเพื่อนมากกว่าเค้า ฉันไปไหนกับเค้าก้อต้องพาเพื่อนไปด้วย

จนเราคบกันได้ประมาณหกเดือนแล้วจนถึงวันนี้ และเมื่ออาทิตย์ก่อน เค้าจับได้ว่าฉันแอบมีกิ๊ก (ฉันไม่ชอบคำนี้จริง ๆนะ)

เราเจอกันที่เที่ยว เค้าเป็นเพื่อนของรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของฉัน

ฉันไม่รับโทรศัพท์เค้า ไม่คุย เจอหน้าเค้าฉันก้อวิ่งหนีเค้าตลอดหนึ่งอาทิตย์

 ไม่ใช่เพราะว่าฉันอยากจะไปคบกับใครคนนั้นหรอนะ แต่นั่นเพราะฉันทำผิดกะเค้าไว้เยอะ จนฉันรู้สึกว่าตัวเองแย่ ไม่เหมาะกับเค้า

 เค้าไม่เข้าใจในการกระทำของฉัน จนเมื่อวานนี้เค้ามาหาฉันที่บ้าน เราได้คุยกัน เค้ายังพูดแบบเดิมว่า เราเข้าใจ

เราว่าอาจจะเป็นเพราะเจอกันในวันที่เรายังไม่พร้อมที่จะรักกันก้อได้ ฉันไม่ได้พูดอะไรนอกจากร้องไห้ และวันนี้ฉันอยากจะบอกเค้า

ทั้งที่ก้อไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้วทั้งวัน

อาจจะเพราะไม่มีอะไรให้ทำมังเลย ฟุ่งซ่าน ไปเลื่อน

ตอนนี้คิดถึงเพื่อน ๆ อยากเจอ อยากคุย

หลังจากที่ไปเที่ยวมาซะ เหนื่อย ก็แม่มาเนี่ย

เราอะไม่ได้เจอแม่มา 10 กว่าปีแล้วอ่ะ

แต่ตอนนี้แม่ก้อกลับไปละ คิดถึงแม่จัง

..................................................................

หลังจากแม่กลับไปก้อมีเรื่องอีก มากมาย

ที่นี้เกี่ยวกับพ่ออีก

เอาล่ะ ถึงเรื่องนี้

"หนูจะผิดที่เป็นเริ่ม แต่หนูจะบอกพ่อว่าหนูเข้าข้างและอยู่ข้างพ่อเสมอ"

แล้วหนูก้อรักพ่อนะ

........................................................

ปล. คิดถึงทุกคนเลยนะเพื่อน ๆ